از اعتدال روحانی تا افراط توفیقی
رویکرد حذفی در دانشگاهها، دلیل تحمیلی بودن توفیقی بر دولت اعتدال
به گزارش بولتن نیوز، اما انگار منتقدان دیروز و مدیران امروز٬ در بعضی از وزارتخانهها مثل اسلاف خویش عمل کرده و باز هم تصمیمات سیاسی و قبیلگی را جایگزین تصمیمات تخصصی و کارشناسانه کردهاند. مثال بارزش٬ همین عزل و نصبهای صورت گرفته در وزارتخانهی علوم است.چه بسیار روسای دانشگاهی که در این دو ماه اخیر به کرات تغییر کردهاند و جای حرف و حدیثهای بسیاری را به جا گذاشتند.
حالا باید از سرپرست وزارت علوم که بعید به نظر میرسد بتواند دوباره وزیر این وزارتخانه شود پرسید: آقای توفیقی، چه توجیه علمی و کارشناسانهای برای تغییر روسای دانشگاهها دارید که چنین عزل و نصبهایی را انجام دادهاید؟ به طور مثال، رئیس دانشگاه علامه با چه دلیل مدیریتی و با چه سلسله مراتب علمی تغییر کرده است؟ و یا رئیس دانشگاه آزاد که تغییرش صدای نمایندگان مجلس را نیز در آورده همچنین.
راستش را بخواهید، هرچقدر که سعی میکنیم نمیتوانیم دلایل سیاسی را در مسائل حادث در این وزارتخانهی علمی نادیده بگیریم. اصلا گیریم که روسای قبلی، بدون بلیط سوار اتوبوس دولت شده بودند. آیا واقعا روسای فعلی، بلیط معتبری برای نشستن بر صندلی دولت دارند؟ آیا یادتان میآید که چقدر دولتهای نهم و دهم را به عدم کارشناسی دقیق در حوزههای تخصصی متهم میکردید؟ آیا یادتان میآید که انتصابهای دانشگاهی زمان احمدینژاد را بیشتر سیاسی نامیدید تا علمی؟ آیا حالا خودتان کارشناسانه عمل کردهاید؟ واقعا معلوم نیست کی قرار است روسای دانشگاهها در ایران، براساس سطح کیفیت علمیشان انتخاب شوند و نه برمبنای گرایشهای سیاسی و یا معیارهای قبیلگی.
البته ضرر چنین رفتارهایی تنها به یک وزارتخانه و زیرمجموعههایش خلاصه نمیشود. چون اولین سوالی که بعد از درک عزل و نصبهای غیرکارشناسانه و سیاسی رخداده در وزارت علوم به ذهن انسان متبادر میشود این است که آیا واقعا این اتفاق در دولتی به وقوع پیوسته که منادی اعتدال و دوری از افراطیگریست؟ چگونه میشود در دولت تدبیر و امید و اعتدال، اینگونه بیتدبیرانه و افراطی عمل کرد؟ چه تناسبی بین اعتدالگرایی رئیسجمهور و افراطیگرایی سرپرست وزارت علوم وجود دارد؟ باید اعتراف کرد که چنین رفتارهای حذفگونه هستند که به ذهنیت "آن مرد با داس آمد" دامن میزند و این یکی از بدترین خطراتیست که در شرایط فعلی، شخص رئیسجمهور و دولتش را تهدید میکند.